.
Ben Hayatta En Çok Babamı Sevdim PDF Yazdır E-posta

Bu makale 3570 defa okunmuştur.

Yazar Can Yücel   
Salı, 30 Kasım 1999 02:00
Ben hayatta en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpı bacaklarıyla -ha düştü ha düşecek
Nasıl koşarsa ardından bir devin

O çapkın babamı ben öyle sevdim
Bilmezdi ki oturduğumuz semti
Geldi mi de gidici - hep , hep acele işi
Çağın en güzel gözlü maarif müfettişi
Atlastan bakardım nereye gitti
Öyle öyle ezber ettim gurbeti

Sevinçten uçardım hasta oldum mu,
Kırkı geçerse ateş, çağırırlar ıstanbul'a
Bi helallaşmak ister elbet , diğ'mi oğluyla!
Tifoyken başardım bu aşk oy'nunu,
Ohh dedim, göğsüne gömdüm burnumu,

En son teftişine çıkana değin
Koştururken ardından o uçmaktaki devin,
Daha başka tür aşklar, geniş sevdalar için
Açıldı nefesim, fikrim, canevim
Hayatta ben en çok babamı sevdim.

Pazar, 02 Kasım 2014 10:47 tarihinde güncellendi
 
 
mod_vvisit_counterBugün913
mod_vvisit_counterDün1682
mod_vvisit_counterBu hafta16614
mod_vvisit_counterBu ay38924
mod_vvisit_counterTüm1664102